Tegenwoordig wordt alles gepeild en de uitkomsten suggereren dat we de werkelijkheid begrijpen. Natuurlijk willen we zeker weten of met name onze kennis van de nationale geschiedenis kanon een beetje op orde is. Zie hier de uitslag onder 2608 respondenten:
Weet u wie Willem van Oranje heeft vermoord?
Ja, Balthasar Gerards: 91%
Ja, Johan van Oldenbarnevelt: 5%
Ja, Lee Harvey Oswald: 4%
...het lijkt wel cijfers geven in het onderwijs...wat moet je er mee? 100% is zeker van zijn zaak en is de 91% goede score nu goed of moeten we juist waardering hebben voor de 9% die iets met de klepel hadden???
Zoals Willem van Oranje sprak bij zijn dood: Heere Godt weest mijn siele, ende dit arme volck ghenadich
Alain Bernard heeft zaterdag definitief een nieuw tijdperk op de 100 meter vrij ingeleid. Met zijn tweede wereldrecord op rij op het koningsnummer is de lange en gespierde Fransman dé exponent van een nieuwe generatie, waarbij niet de techniek maar kracht centraal staat.
,Met zijn enorme lijf past hij nog maar net tussen de lijnen. Mannen als Matt Biondi, Alexander Popov en Pieter van den Hoogenband moesten het van hun techniek hebben. Die tijd is nu voorbij. Met kracht kun je het ook redden om wereldrecords te zwemmen.
Zijn imposante verschijning en enorme progressie riepen bij de concurrentie wel vraagtekens op. De op de 100 vrij als kampioen onttroonde Italiaan Filippo Magnini gelooft niet dat Bernard zijn prestatie alleen met training heeft bereikt. ,,Ik denk dat hij de juiste vitamines heeft gevonden'', zei de Italiaan. De 24-jarige Bernard lachte om de verkapte beschuldiging van doping. ,,Ik drink alleen maar water en geloof in mezelf.''
Volgens Bernard dankt hij zijn enorme vooruitgang aan de vele arbeid die hij de afgelopen acht(!) jaren in het zwembad heeft verricht. ,,Ik ben jaren op zoek geweest naar dit niveau en het is geweldig dat het er nu allemaal uitkomt.''
Tsja... Ik ben toch bang dat deze nieuwe vis uit de verkeerde potjes gesnoept heeft. Een troost: Als 'ie nog breder wordt past 'ie niet meer tussen de lijntjes.
Sinds enige tijd krijg ik de nieuwsbrief Trouw-Meer! Een E-mailbericht dat me actueel houdt rond religie en filosofie met verwijzingen naar de website meer.trouw.nl.
Deze week wordt bericht gedaan over een mooi staaltje filosofische rap. MoraalMarokkaan Youssouf K en Dikke Ferrie lanceerden er hun videoclip 'Domweg gelukkig'. De twee mixen rap en filosofie 'regt van de straat maar met geletterde tong': „Als je volgt wat ik zeg, leef je verder in de vreugde. Het gaat niet over onthouding maar geniet van de geneugten.”
Filosofie en rap is een zeldzame combinatie. Voor Youssouf K. en dikke Ferrie is filosofie echter een natuurlijk gegeven, het is hun manier om gedachtes te uiten. Ook van de klassieke deugden hadden ze wel eens gehoord, rappen ze: „Zo werd het ons verteld bij Aristotel in de les. Maar het was te ingewikkeld, niemand haalde ooit een zes.” Daarom, zeggen ze, leggen zij het ons even uit. ’Geef me nu je oor.’
Deze rap over de deugden is de eerste van een serie raps die de MoraalMarokkaan dit jaar voor Trouw gaat maken. Door middel van rapclips zullen Youssouf K. en Dikke Ferrie reflecteren op filosofische en actuele onderwerpen. Maar wie zijn deze rappers, en wat moet de MoraalMarokkaan met filosofie?
„Filosofie is mijn derde naam”, zegt Youssouf K. „MoraalMarokkaan of straatfilosoof, wat ik zeg is wat ik denk, het is een kwestie van geloof. Ik zie dingen en dat moet ik kwijt. Doe je niks aan, gaat vanzelf.” Filosofie is natuurlijk voor iedereen, benadrukt Youssouf K. „Maar vooral voor mij en Dikke Ferrie. Op straat kom ik vaak in discussies terecht, heb ik al van jongsaf aan. Mensen begonnen dat te waarderen, die manier waarop ik de dingen zie en zeg. ’Moet je wat mee doen man!’, zeiden ze. Nou, dat heb ik dus gedaan. Samen met die dikke.”
Vandaag ben ik vijftig geworden. De dag er voor dacht ik nog:Ik heb al 49 keer een verjaardag gevierd dus de vijftigste verjaardag hoeft niets bijzonders te zijn! Hoe anders was de dinsdag...
Omdat ik een jaar eerder niet getrakteerd had, leek het me een goed idee om het servicebureau te trakteren op een lunch. Dat ik daarmee menig agenda door de war schopte had ik me niet bedacht. Pas toen ik op mijn werk kwam en zag dat er een stoel op de tafel stond, bedacht ik me dat meer mensen met me bezig waren geweeest dan ik eerder dacht.
Eigenlijk ben ik daar verlegen van en wie de foto's van het feestje heeft gezien, kan dat aan mijn houding zien. In mijn ogen ben ik niet belangrijker dan een ander. Waar heb ik die aandacht aan verdiend? Maar als ik er in zit kan ik wel genieten. Naast twee liederen ontving ik van Marius de feedback die hij voor mij onder medewerkers verzamelde. Een prachtige vorm die me wat deed.
Natuurlijk zijn mensen eerder kritisch dan lovend, maar daar gaat het m.i. niet om. Wat ze zeggen zijn hun observaties van mijn gedrag. En ja: Het is allemaal waar. Niet omdat ik er over ga maar omdat mensen het zo zien.
Wat er overblijft is de man die ik ben maar soms niet wil zijn. Het jongetje van vroeger is er nog steeds ook in die werkelijkheid die zo veranderd is. Zou ik ooit boven mezelf uit kunnen groeien?
Elke week lees ik de nieuwsbrief van Jan Bult. Een docent Nederlands met een originele kijk. Deze week schreef hij:
"Bij de uitleg van de spelling komt natuurlijk ook de regel van 't kofschip aan de orde. Ik leg in de les uit dat de reeks letters eigenlijk uitgebreid dient te worden met de letter X, maar dat we daar niet zo'n mooi woord mee kunnen maken zodat het blijft hangen. Een leerling merkt op dat dat toch moet kunnen. Ik daag S. uit om een woord te verzinnen waarin alle letters één keer gebruikt worden. Eén week later komt S. trots met een A4'tje vol met aantekeningen bij me. Het hele blad staat vol met woorden en letters en in het midden staat het nieuwe woord ter vervanging van 't kofschip omcirkeld: Epoxykitschaaf. De uitleg staat er netjes bij: "Epoxykitschaaf is een schaaf waarmee je epoxykit kunt verwijderen. Epoxykit is een bij verhitting warm wordend kleefmiddel."
Dus collega's Nederlands: vanaf nu kunt u de epoxykitschaaf-regel uitleggen.
Op vrijdagochtend zit ik nog wat slaperig aan het ontbijt. Het wordt een drukke dag. Eigenlijk had ik de avond ervoor de aftrap voor de themadag met de directie moeten schrijven. Maar ik had geen idee en (nog niet) het echte gevoel. Ik ben laat naar bed gegaan maar alles wat ik heb gedaan het was niet wat de opdracht was...
Dan zegt Karin: "Vandaag begint in Trouw een wekelijkse serie artikelen over deugden, wist je dat?" "Nee", brom ik van achter mijn thee. Ik heb net de voetbal opgeslagen en lees dat Ajax in Breda onderuit is gegaan. "Van Tongeren geeft de aftrap" zegt ze met enthousiasme "Je weet wel daar heb ik ook over geschreven in mijn thesis. Dat artikel moet je echt lezen!"
Met lichte tegenzin begin ik en lees: „Dat het normen- en waardendebat onvruchtbaar is, heeft te maken met die termen ’normen’ en ’waarden’. De normen worden ons van buiten opgelegd en zijn verplichtend." Volgens Van Tongeren daagt een verplichting uit tot overtreding. „In plaats van de norm te verinnerlijken, willen wij de grens overschrijden." „Aan de andere kant staan de waarden, die zijn steevast hoogverheven en te weinig realistisch om houvast te bieden. Zoals de mission statements van bedrijven en organisaties zijn: vroom, maar weinig concreet." Daarom moeten we het debat over normen en waarden sluiten. Veel zinniger is het te discussiëren over deugden, meent de hoogleraar.
„De deugdethiek is een opvoedingsethiek, gericht op voortdurende vorming, op perfectionering van jezelf." Deugden, van moed en geduld tot mededogen en integriteit, zijn dus geen beperkende normen of vage waarden, maar kwaliteiten waarin je excelleert. Zo spreken over morele vorming lijkt hem zinniger dan het normen- en waardendebat.
Ik stop en bedenk me dat ik zo juist mijn inleiding voor vandaag heb gevonden. Het is zoals in het zelfde artikel staat te lezen: "Het kenmerk van het verleden is dat het geleidelijk vervaagt en van de toekomst dat zij op ons toekomt, dat zij ons verrast, dat zij ons iets doet toekomen wat we nu nog niet hebben"
Mijn kinderen hebben volgende week toetsweken. De jongste voor de overgang van basisonderwijs naar VO, de middelste in havo-3 en de oudste in havo-4 met echte PTA-toetsen. Tijd om met elkaar te oefenen....dat hebben we vandaag geweten.....Zij met het zweet op het voorhoofd en wij inventief met de leukste vragen!
Ik geef de twee leukste antwoorden van vandaag...
Vraag 1: van welk soort einde is er sprake in dit (literaire) verhaal? Antwoord: Het verhaal is afgelopen als de tekst stopt.
Vraag 2: Wat is het verkleinwoord van A4? Antwoord: A5
Ik weet niet waarom het gebeurt maar ik hoop dat mijn kinderen beter weten en de antwoorden die hier boven staan té leuk vinden om ze niet te geven. Dan hebben we terecht gelachen!
