Eindelijke leuke post..... Theo stuurde me ATAP de laatse CD van ®chestra. Wereldmuziek waar zijn broer (Frans) bij zingt en fluit.
"Als je er niks aan vindt, geef je hem maar terug" zei Theo nog... Hoe komt die daar nu bij! Geweldig! Wat een muziek. Spannend, moet je luisteren naar Maghmour Agchiek.
Zoals ze zelf schrijven: Een gezelschap met muzikanten uit de pop, de folklore, de straat en de klassieke muziek, absorbeert echo’s en veroorzaakt nieuwe echo’s zoals muzikanten over de hele wereld dat altijd gedaan hebben en nog steeds doen.
Mooiste citaat daar opgedaan....
"Degene die zijn geboorteland liefheeft, is een beginneling. Degene voor wie elke grond gelijk is aan zijn geboortegrond is al sterk. Maar degene voor wie de hele wereld oneigen is, is volmaakt."
Hugo van Saint-Victor, een Saksische monnik uit de 12e eeuw. Pardon... wanneer?
Dank je wel Theo!
31 jan 2007
30 jan 2007
ff w88
De titel van deze blog staat in de turbotaal die mijn kinderen soms hanteren en is afgeleid van de pizzareclame die gebruik maakt van de slogan "Effe wachte, effe wachte... PIZZA..! NANANANA, NANANANA!!!"
Vandaag waren eindelijk alle reacties van mijn feedbackronde binnen. Ruim een maand heeft het geduurd voordat iedereen reageerde. Spannend was het. Ik schreef daar al eerder over in de blog 5/95. Het eindresultaat is zeker vleiend. Niet omdat ik alles goed doe, maar omdat ik zie dat de mensen die voor mij belangrijk zijn mij heel goed kennen. Voldoende stof om over na te denken en mijn werk te verbeteren. ffw88 -> PIZZA!
In het werk zijn we nog steeds bezig met het financieel meerjarenplan. Gek....hoe ik mijn eigen werk kan uitstellen. Schijnbaar nog niet begin, met mensen praat, heen en weer denk en langzaam aan een beeld krijg. ffw88 -> PIZZA!
En dan de mensen die ik coach. Soms zie ik wat aan ze, dat ik direct zou willen zeggen. Maar hoeveel krachtiger is het als ze het zelf onder woorden brengen. ffw88 -> PIZZA!
Betere resultaten door ff te w88!!! Ik wil mijn geduld oefenen.
Vandaag waren eindelijk alle reacties van mijn feedbackronde binnen. Ruim een maand heeft het geduurd voordat iedereen reageerde. Spannend was het. Ik schreef daar al eerder over in de blog 5/95. Het eindresultaat is zeker vleiend. Niet omdat ik alles goed doe, maar omdat ik zie dat de mensen die voor mij belangrijk zijn mij heel goed kennen. Voldoende stof om over na te denken en mijn werk te verbeteren. ffw88 -> PIZZA!
In het werk zijn we nog steeds bezig met het financieel meerjarenplan. Gek....hoe ik mijn eigen werk kan uitstellen. Schijnbaar nog niet begin, met mensen praat, heen en weer denk en langzaam aan een beeld krijg. ffw88 -> PIZZA!
En dan de mensen die ik coach. Soms zie ik wat aan ze, dat ik direct zou willen zeggen. Maar hoeveel krachtiger is het als ze het zelf onder woorden brengen. ffw88 -> PIZZA!
Betere resultaten door ff te w88!!! Ik wil mijn geduld oefenen.
29 jan 2007
Honderd keer beter
Mijn zoon is geen liefhebber van het onderwijs dat hij "geniet". Hij vindt het saai, sleur en stom. Naar het weekend kijkt hij uit en aan het eind van het weekend ziet hij op tegen de lange week die komt. Een week vol met school....
Gevraagd naar de reden van zijn weerzin begint hij steevast over de meesters en vooral de juffen die hij heeft. Juffen zijn in zijn ogen de meest verschrikkelijke wezens. In de eerste klassen van het basisonderwijs wist hij ons nooit een naam van een juf te noemen. Zelfs na een halfjaar kende hij de namen van zijn juffen niet. Hoe anders was dat met de eerste meester die hij kreeg. Die liet in zijn startles een zwaard zien en vertelde over de middeleeuwen. Dat was pas een meester!
Vandaag viel hij zuchtend naast me op de bank en op mijn vraag "Hoe was het op school?" geeft hij een zo vlak mogelijk "Goed". Daarna valt er een diepe stilte die we beiden niet willen opvullen omdat het onderwerp waaraan we begonnen zijn geen vervolg mag krijgen... Dan op eens zegt hij "Ik heb er nog eens over nagedacht. Ik wordt meester!" Het komt zo plotseling dat mijn mond open valt en hij vervolgt: "Wat die juffen bij ons op school doen kan ik honderd keer beter!"
Zou onderwijs van huis uit een derde generatie krijgen?
Gevraagd naar de reden van zijn weerzin begint hij steevast over de meesters en vooral de juffen die hij heeft. Juffen zijn in zijn ogen de meest verschrikkelijke wezens. In de eerste klassen van het basisonderwijs wist hij ons nooit een naam van een juf te noemen. Zelfs na een halfjaar kende hij de namen van zijn juffen niet. Hoe anders was dat met de eerste meester die hij kreeg. Die liet in zijn startles een zwaard zien en vertelde over de middeleeuwen. Dat was pas een meester!
Vandaag viel hij zuchtend naast me op de bank en op mijn vraag "Hoe was het op school?" geeft hij een zo vlak mogelijk "Goed". Daarna valt er een diepe stilte die we beiden niet willen opvullen omdat het onderwerp waaraan we begonnen zijn geen vervolg mag krijgen... Dan op eens zegt hij "Ik heb er nog eens over nagedacht. Ik wordt meester!" Het komt zo plotseling dat mijn mond open valt en hij vervolgt: "Wat die juffen bij ons op school doen kan ik honderd keer beter!"
Zou onderwijs van huis uit een derde generatie krijgen?
26 jan 2007
Make a game en play
Ik lees 's morgens twee kranten. Trouw en de Stentor en soms kun je de berichten die je er leest aan elkaar verbinden. Zeker als ze gaan over iets waar je zelf wel wat mee hebt!
In Trouw las ik dat SURFnet en Kennisnet de NOT Innovatieprijs in de categorie onderwijs en leren met ict hebben gewonnen met de pilotwedstrijd Make-a-Game. Minister Van der Hoeven van Onderwijs heeft dit dinsdag bekend gemaakt tijdens de opening van de Nederlandse Onderwijs Tentoonstelling (NOT). Scholieren kunnen met Make-a-Game zelf een spannende game ontwerpen en bouwen. Volgens de jury is Make-a-Game innovatief, maar vooral een wedstrijd die nauw aansluit bij de leefwereld van leerlingen. Wat een educatieve game nu precies is? Je kunt het lezen op http://www.make-a-game.nl/ !
In de Stentor las ik dat onze leerlingen van de DaVinci-klas van het Carolus Clusius zelf spellen hebben bedacht en gemaakt. Daarna hebben ze die spellen gespeeld met hun ouders. Het overheersende thema was "de Klassieke oudheid" en menig ouder moest op inhoud de winst aan hun 12 jarige kroost laten.
Mooi werk en vast zonder motivatieproblemen bij leerlingen. Want zeg nu zelf:
Wie wegloopt bij een spelletje , kan meestal niet tegen z'n verlies!
In Trouw las ik dat SURFnet en Kennisnet de NOT Innovatieprijs in de categorie onderwijs en leren met ict hebben gewonnen met de pilotwedstrijd Make-a-Game. Minister Van der Hoeven van Onderwijs heeft dit dinsdag bekend gemaakt tijdens de opening van de Nederlandse Onderwijs Tentoonstelling (NOT). Scholieren kunnen met Make-a-Game zelf een spannende game ontwerpen en bouwen. Volgens de jury is Make-a-Game innovatief, maar vooral een wedstrijd die nauw aansluit bij de leefwereld van leerlingen. Wat een educatieve game nu precies is? Je kunt het lezen op http://www.make-a-game.nl/ !
In de Stentor las ik dat onze leerlingen van de DaVinci-klas van het Carolus Clusius zelf spellen hebben bedacht en gemaakt. Daarna hebben ze die spellen gespeeld met hun ouders. Het overheersende thema was "de Klassieke oudheid" en menig ouder moest op inhoud de winst aan hun 12 jarige kroost laten.
Mooi werk en vast zonder motivatieproblemen bij leerlingen. Want zeg nu zelf:
Wie wegloopt bij een spelletje , kan meestal niet tegen z'n verlies!
25 jan 2007
Schitterende scholen
Onder deze titel publiceerde Trouw vanmorgen over de acht genomineerden voor de scholenprijs 2007. Twee definitieve winnaars- die met de mooiste lichtinval of het origineelste ontwerp - worden vanmiddag bekend gemaakt. Zou het VMBO-gebouw dat we in 2008 in Kampen in gebruik nemen volgend jaar bij de genomineerden horen?
Dit jaar was het thema "Mijn school is uniek, omdat...." Een inkoppertje als je dat straks moet beantwoorden voor de Kamper VMBO-school. Maar ook gister was ik al in een school die uniek is. In IJsselmuiden om precies te zijn. Leerlingen hebben daar de ruimte om te leren gekregen en na de opening begin januari was het nu de beurt aan de open dag.
In Trouw is te lezen dat naar school gaan leuker is geworden. Kinderen leren veel meer hoe ze zelf informatie moeten verzamelen en leren op verschillende manieren. Ruimtes buiten leslokalen zijn multifuctioneel en zijn belangrijker geworden, juist voor het leren! In nieuwe gebouwen kunnen kinderen naar leerpleinen en rustige hoekjes.
Het is alsof ik lees over de nieuwe school in IJsselmuiden. Als je binnen stapt voel je de ruimte maar zie je ook de verschillende functionaliteiten. Gesloten en open ruimtes gaan in elkaar over. Wat ook opvalt is het kleurgebruik. ( met grote dan aan Brigitte) Ik heb het nog nooit zo mooi gezien en dan die prachtige spreuk op de muur: "Wat Ik je leer is waardevol" Ook een idee van haar!
Wat iedereen ook prijst, is het dak. Niet omdat het er zo mooi uitziet, maar omdat er rust heerst in de grote ruimte. Ik wist het wel, maar hoor het nu ook - en graag - van iedereen: Het is hier met zoveel mensen zo rustig... Ouders vinden dat wonderbaarlijk!
Dat brengt me terug bij Trouw. Alle genomineerde scholen zijn met exorbitant meer geld gerealiseerd! In alle gevallen zijn er bovendien gerenomeerde architecten aan het werk. Kost wat maar dan heb je ook wat! In Kampen hebben we met het architectenbureau VVKH er ook voor gekozen . In IJsselmuiden deden we het wat kalmer aan maar gebruikten we wel het zelfde bureau en dat zie je (ook in de eindafrekening). Maar de opbrengst is vooral een omgeving waar kinderen kunnen schitteren.
.. en nu weer snel terug naar het financieel meerjarenplan waaraan ik met Harko schrijf, want daar blijft de vraag hoe je met de beperkte middelen die we van gemeentes krijgen, die mooie gebouwen kunt realiseren. Voor goede scholen is overigens meer nodig dan flinke eigen investeringen. Vooral goede docenten! We willen immers niet eindigen met de kop uit Trouw:
Het gebouw is heel leuk maar de juf is vervelend.
Dit jaar was het thema "Mijn school is uniek, omdat...." Een inkoppertje als je dat straks moet beantwoorden voor de Kamper VMBO-school. Maar ook gister was ik al in een school die uniek is. In IJsselmuiden om precies te zijn. Leerlingen hebben daar de ruimte om te leren gekregen en na de opening begin januari was het nu de beurt aan de open dag.
In Trouw is te lezen dat naar school gaan leuker is geworden. Kinderen leren veel meer hoe ze zelf informatie moeten verzamelen en leren op verschillende manieren. Ruimtes buiten leslokalen zijn multifuctioneel en zijn belangrijker geworden, juist voor het leren! In nieuwe gebouwen kunnen kinderen naar leerpleinen en rustige hoekjes.
Het is alsof ik lees over de nieuwe school in IJsselmuiden. Als je binnen stapt voel je de ruimte maar zie je ook de verschillende functionaliteiten. Gesloten en open ruimtes gaan in elkaar over. Wat ook opvalt is het kleurgebruik. ( met grote dan aan Brigitte) Ik heb het nog nooit zo mooi gezien en dan die prachtige spreuk op de muur: "Wat Ik je leer is waardevol" Ook een idee van haar!
Wat iedereen ook prijst, is het dak. Niet omdat het er zo mooi uitziet, maar omdat er rust heerst in de grote ruimte. Ik wist het wel, maar hoor het nu ook - en graag - van iedereen: Het is hier met zoveel mensen zo rustig... Ouders vinden dat wonderbaarlijk!
Dat brengt me terug bij Trouw. Alle genomineerde scholen zijn met exorbitant meer geld gerealiseerd! In alle gevallen zijn er bovendien gerenomeerde architecten aan het werk. Kost wat maar dan heb je ook wat! In Kampen hebben we met het architectenbureau VVKH er ook voor gekozen . In IJsselmuiden deden we het wat kalmer aan maar gebruikten we wel het zelfde bureau en dat zie je (ook in de eindafrekening). Maar de opbrengst is vooral een omgeving waar kinderen kunnen schitteren.
.. en nu weer snel terug naar het financieel meerjarenplan waaraan ik met Harko schrijf, want daar blijft de vraag hoe je met de beperkte middelen die we van gemeentes krijgen, die mooie gebouwen kunt realiseren. Voor goede scholen is overigens meer nodig dan flinke eigen investeringen. Vooral goede docenten! We willen immers niet eindigen met de kop uit Trouw:
Het gebouw is heel leuk maar de juf is vervelend.
24 jan 2007
Meisie en Natuurkunde
Mijn dochter vindt natuurkunde, direct na wiskunde het meest beroerde vak ter wereld. Eigenlijk is dat geen wonder, want als je haar vraagt wat 1 gedeeld door 8 is, komt ze echt niet op het idee dat dat 1/8 is. Mijn dochter is een geweldige meid maar in de betavakken kan ze zich geen voorsteling maken waar het over gaat.
En dus help ik haar en kijk ik naar de hoofdstukken over licht. Het leuke van helpen buiten je eigen vak is dat je er niet aan ontkomt even te kijken waar het over gaat, wat de doelen zijn en in de samenvatting te kijken wat de definities zijn. Ongemerkt maak ik dan een aantal stappen die kinderen zouden kunnen gebruiken bij het leren. Het helpt haar om in een brei van niet te begrijpen zaken enige richting te bepalen.
In die zoektocht vinden we ook de volgende zin: Als de lichtbron groter is, ontstaat er een kern- en bijschaduw....
Omdat de zon de grootste lichtbron is, is dit een zin waar je best een vraag bij mag stellen. Mijn dochter en ik hebben namelijk nog nooit twee schaduwen gezien als de zon schijnt. We zijn er trots op dat we dat zien.
De volgende dag gaat ze naar school en zegt, net effen te bij de hand tegen de docent dat het boek niet klopt. Ze doet het ook nog vragenderwijs: Wat is de grootste lichtbron die u kent meneer... en leidt hem zo in de val. De docent wordt boos en zegt " ja nou en....?!"
Jammer, contact verbroken maar het is wel duidelijk wat mijn dochter erg goed kan: taal, verleiden en in de val lokken. Je kunt het daar ver mee brengen meisie.
En dus help ik haar en kijk ik naar de hoofdstukken over licht. Het leuke van helpen buiten je eigen vak is dat je er niet aan ontkomt even te kijken waar het over gaat, wat de doelen zijn en in de samenvatting te kijken wat de definities zijn. Ongemerkt maak ik dan een aantal stappen die kinderen zouden kunnen gebruiken bij het leren. Het helpt haar om in een brei van niet te begrijpen zaken enige richting te bepalen.
In die zoektocht vinden we ook de volgende zin: Als de lichtbron groter is, ontstaat er een kern- en bijschaduw....
Omdat de zon de grootste lichtbron is, is dit een zin waar je best een vraag bij mag stellen. Mijn dochter en ik hebben namelijk nog nooit twee schaduwen gezien als de zon schijnt. We zijn er trots op dat we dat zien.
De volgende dag gaat ze naar school en zegt, net effen te bij de hand tegen de docent dat het boek niet klopt. Ze doet het ook nog vragenderwijs: Wat is de grootste lichtbron die u kent meneer... en leidt hem zo in de val. De docent wordt boos en zegt " ja nou en....?!"
Jammer, contact verbroken maar het is wel duidelijk wat mijn dochter erg goed kan: taal, verleiden en in de val lokken. Je kunt het daar ver mee brengen meisie.
23 jan 2007
BON en oppasdienst
Dit weekend was de allereerste ledenvergadering van de BON (Beter Onderwijs Nederland). In de krant las ik dat inmiddels 400 docenten lid zijn en men niet alleen wil zeuren. "Voor je het weet zijn we de VOL, de Vereniging van Ontevreden Leraren, en dat is toch niet de bedoeling."
In de krant las ik ook dat BON wil meedenken over de verbetering van het onderwijs. In de kantlijn staat dat de leraar slechts procesbegeleider is en er vooral meer structuur en meer nadruk op vakinhoud nodig is. Waar gaat dit over, dacht ik.. dat is toch de rol van een docent??? Zorgen voor structuur (veiligheid), oog hebben voor het leerproces bij kinderen en weten wat er te leren is (vakinhoud)? Wie is daar op tegen dan? Het nieuwe leren, de directie, het CvB, de ouders...Niemand is het antwoord.
Het is ook geen adequate samenvatting van wat er mis of veranderd is in het onderwijs. Het gaat nog steeds om dezelfde waarden. We zijn wel aan het veranderen en dat maakt soms rare dingen in ons los. Misschien zegt deze eigen ervaring er wel iets over:
Zondag had ik oppasdienst in de Burgwalkerk. Voor mij is dat een uitgelezen kans om eenmaal in de twee maanden tussen de 0 to 4 jarigen te zitten. Ik vind het leuk naar die ukken te kijken en van daaruit te bepalen wat we gaan doen of laten gebeuren.
Maar....omdat de oppasdienst vaak rommelig verliep,heeft de coördinator besloten het anders aan te pakken. Gesteund door de jeugdouderling zet ze een plan op, waarin de oppassers worden uitgedaagd meer structuur in het werk te brengen. We krijgen boekjes, voorschriften en nog veel meer. Nu moet ik opeens verplicht voorlezen, terwijl ik dat anders doe als ik de kleuters even wil stilzetten. Nu moet er na een halfuur in de kring worden gedronken ook als we geen dorst hebben. Natuurlijk zingen we tenminste één (Cristelijk) liedje en daarna doen we een verwerking met een kleurplaat...
Ik lees alle instructie laat de voorbereidingsbijeenkomst aan me voorbij gaan en overweeg serieus te stoppen. Uiteindelijk doe ik dat niet en zo begon ik afgelopen zondag aan mijn eerste oppasdienst nieuwe stijl en de jeugdouderling kwam kijken.
Maar wat die ook zei en hoeveel instructie ik ook las, Arend bleef Arend: Ik wil eerst kijken en dan pas wat doen.
Nee, ik ben niet gek geworden, heb niet tegen alle ouders geklaagd over die idiote coördinator. Ik ben zelfs niet lid geworden van de vereniging voor BOD (Betere OppasDiensten). Ik heb wel even meegemaakt hoeveel moeite het mij kost om een idee van een ander te incorpereren.
Dat kan me niet alleen een betere oppasser maken maar ook een betere CvB-er.
In de krant las ik ook dat BON wil meedenken over de verbetering van het onderwijs. In de kantlijn staat dat de leraar slechts procesbegeleider is en er vooral meer structuur en meer nadruk op vakinhoud nodig is. Waar gaat dit over, dacht ik.. dat is toch de rol van een docent??? Zorgen voor structuur (veiligheid), oog hebben voor het leerproces bij kinderen en weten wat er te leren is (vakinhoud)? Wie is daar op tegen dan? Het nieuwe leren, de directie, het CvB, de ouders...Niemand is het antwoord.
Het is ook geen adequate samenvatting van wat er mis of veranderd is in het onderwijs. Het gaat nog steeds om dezelfde waarden. We zijn wel aan het veranderen en dat maakt soms rare dingen in ons los. Misschien zegt deze eigen ervaring er wel iets over:
Zondag had ik oppasdienst in de Burgwalkerk. Voor mij is dat een uitgelezen kans om eenmaal in de twee maanden tussen de 0 to 4 jarigen te zitten. Ik vind het leuk naar die ukken te kijken en van daaruit te bepalen wat we gaan doen of laten gebeuren.
Maar....omdat de oppasdienst vaak rommelig verliep,heeft de coördinator besloten het anders aan te pakken. Gesteund door de jeugdouderling zet ze een plan op, waarin de oppassers worden uitgedaagd meer structuur in het werk te brengen. We krijgen boekjes, voorschriften en nog veel meer. Nu moet ik opeens verplicht voorlezen, terwijl ik dat anders doe als ik de kleuters even wil stilzetten. Nu moet er na een halfuur in de kring worden gedronken ook als we geen dorst hebben. Natuurlijk zingen we tenminste één (Cristelijk) liedje en daarna doen we een verwerking met een kleurplaat...
Ik lees alle instructie laat de voorbereidingsbijeenkomst aan me voorbij gaan en overweeg serieus te stoppen. Uiteindelijk doe ik dat niet en zo begon ik afgelopen zondag aan mijn eerste oppasdienst nieuwe stijl en de jeugdouderling kwam kijken.
Maar wat die ook zei en hoeveel instructie ik ook las, Arend bleef Arend: Ik wil eerst kijken en dan pas wat doen.
Nee, ik ben niet gek geworden, heb niet tegen alle ouders geklaagd over die idiote coördinator. Ik ben zelfs niet lid geworden van de vereniging voor BOD (Betere OppasDiensten). Ik heb wel even meegemaakt hoeveel moeite het mij kost om een idee van een ander te incorpereren.
Dat kan me niet alleen een betere oppasser maken maar ook een betere CvB-er.
Abonneren op:
Posts (Atom)