Binnenstebuiten ‘DANSWEEK’

In de Buitenkerk van Kampen bezocht ik gister een eigen dansproductie van de Stadsgehoorzaal, waarbij amateursdansers gekoppeld waren aan professionals. Een bijzonder dansproject door Choreograaf Germa Scholten. Bijzonder vanwege de fraaie entourage, de prachtige teksten van Fokko Mellema, de verbluffend atmosferische muziek van Parkside en natuurlijk de dans van Germa Scholten. Lees hier het artikel uit de Brug.

Hier Zweef ik

Met mijn handen voor de zon
En mijn voeten in de lucht
Hier zweef ik

Ik zou vliegen als het kon
Als het kon, dan wel
Maar hier zweef ik

Tussen hemel en aarde
Is waar de wereld ligt
Dat is waar de wereld ligt

En hier zweef ik

Bijzonder ook om wat ik er mee van doen heb. Germa is oudleerlinge van school en daar nu dansdocent. In 2006 hielp ik haar een beetje op weg met haar eerste productie Movement in moments . Door het enthousiasme van anderen kwam er meer samen en daarom is er deze week voor de tweede keer een dansweek `Kampen Danst` Geweldig om daar ooit in de aanloop een kleine bijdrage aan te hebben geleverd. Zoveel talent onder weg en ik heb alleen het kampvuurtje maar aangestoken of daar de lucifers voor gebracht....

'Aan de buitenkant zie je niet wie ik werkelijk ben. Dit ben ik. Binnenste buiten.'

Examenhulp

De eindexamens staan voor de deur. Wie nu nog niet begonnen is met leren, krijgt het waarschijnlijk lastig. Maar het is nog niet te laat voor een flinke eindsprint. Vanmorgen daarom in de krant aandacht voor de extra steun die leerlingen kunnen krijgen en nodig hebben om het het examen toch te halen.

Klassieke mogelijkheden zoals examenhulp en oefenexamens kennen we natuurlijk. Ook het examenkamp waarin je nog ff alles er in stampt is in opmars maar op www.trouw.nl zag ik filmpjes van docenten die nog even wat uitleggen over een examenonderwerp. Kijk maar hier:

• Biologie - Bloedsomloop
• Wiskunde - Hoeken berekenen
• Economie - spaarrekenen berekenen

Nu zat ik gister in een overleg over de mogelijkheden van een eigen productiebedrijf en ik zit al wat langer te denken over de standaardisering van onderwijsmaterialen. De filmpjes laten zien wat we vandaag al kunnen en ik maar denken dat ik voor de (midden)lange termijn aan de slag ben. We kunnen vanaf morgen aan de slag!

Weten wat er gaat....

De afgelopen dagen heb ik me weer verbaasd over de discussies over het gebruik van computers in het onderwijs. Nog steeds zijn er medewerkers die elkaar wijsmaken dat het niet goed zou zijn. Opinies winnen het van mogelijkheden, overtuigingen van feiten.

Duizelingwekkend. Dat is het woord dat opkomt als je www.worldometers.info/nl opent. Hier staan de statistieken van de wereld die real time worden vernieuwd. Zo zie je de snelheid waarmee de wereldbevolking groeit.

Als je naar beneden scrollt, begint het helemaal te duizelen. Vandaag verzonden we al 70 miljard E-mails en is het aantal zoekopdrachten in google 400 miljoen. Er zijn dan ook 1,6 miljard internetgebruikers ( een kwart van de wereld bevolking!) Hoezo we werken te veel met internet? Als iedereen in de wereld het doet, behoort het toch ook bij onze opdracht?

En dan nog even dit: Toen ik voor de klas stond was statistiek vooral statisch nu vooral ook dynamisch. Wat zou meer impact hebben op het denken van kinderen?

Martin Bril

Gister liep ik al rond met Martin Bril. Woensdag werd zijn overlijden bekend en als niet lezer van het Parool en de Volkskrant ben ik toch gek van zijn koloms. Hoe kan dat?

Eigenlijk ken ik Martin Bril van de Wereld Draait Door. Op 12 februari was hij te gast was met zijn nieuwe boek. In toon en analyse is hij de broer van Jan Mulder maar vooral ook anders, sober en gericht op het kleine. Ik ben dus bepaald geen early adapt. Eerder een late ontdekker. 49 werd hij en 44 boeken liet hij na. Ik heb nog wat in te halen!

Gisteravond werd in het zelfde programma zijn dood herdacht. Opmerkelijke televisie over een man die vooral aan schrijven hing. Kijk zelf maar en zoek de verbanden tussen gister en de uitzending op mijn verjaardag.

Geniet in het tweede filmpje vooral ook van Erik Vloeimans... Zo mag er later ook wel voor mij gespeeld worden. Onbestaanbaar!

Waarde en meerwaarde...

Ik kan me soms verbazen als ik hoor wat docenten zeggen over de school waar ze werken. Aan koffietafels en op visite leveren we niet altijd een bijdrage aan een positief imago van het onderwijs of de eigen instelling. Ik vraag me vaak af waar die nestvervuiling door zou kunnen komen... Het zijn immers dezelfde mensen die elke dag opnieuw leerlingen helpen een diploma te halen en een goed mens te worden.

Afgelopen vrijdag vertelde Wim Kuiper, directeur van de besturenraad, mij een verhaal dat me op dit punt verder hielp. Hij liet me zien dat er ruwweg twee manieren zijn om een agenda te voeren: Om zaken te waarderen of om een opdracht of doel te stellen. (klik op de afbeelding voor een vergroting)

De eerste benadering staat meer in een RK-traditie, de tweede in een PC-traditie. Het laat zich raden dat het appèl een grotere rol speelt in mijn scholen. Maar de uitvergroting daarvan kan leiden tot een te grote bescheidenheid of juist een te groot fanatisme en blijvende onvrede.

Als we aan de koffietafel ons eigen werk uitvergroten doen we dat veelal langs de weg van het appèl en stranden dan in wat nog moet en nog niet klaar is of juist in te grote bescheidenheid. We focussen op de meerwaarde van het onderwijs en communiceren vooral ook onze onvrede. Het is immers nooit genoeg of het ligt niet aan ons. Opgenomen als we zijn, vergeten we dat aan de waarde van het onderwijs niet getwijfeld hoeft te worden. De pure opdracht het talent van kinderen te herkennen en dit te helpen te ontwikkelen, is immers van alle tijd. We doen dat anders dan vroeger. We doen het zelfbewust en dienstbaar en vooral omdat we er zelf in geloven van waarde te zijn. Als we dat communiceren zijn we makkelijker, begrijpelijker en aantrekkelijker. Het hoeft niet af te zijn om mooi te zijn en het hoeft klaar te zijn om er van te genieten.

Zo klinkt deze blog toch weer als een appèl. Het appel om meer focus te leggen bij de waarde in plaats van de meerwaarde van het onderwijs. Ook ik blijf immer een gereformeerde jongen.

Stand by me...

Wim Veen liet me in facebook meekijken naar straatmuzikanten die all over the world een nummer ten gehore brengen. Hoe dat kan..... Klik op het filmpje...


"Stand by Me" performed by musicians around the world from SKAT on Vimeo.

Ontmoeting, Twitter en dochterblog

Vandaag wordt het 25 graden en dus verheug ik me nu al op een goed glas wijn op een zonnig terras. De ontmoetingsplaats voor vrienden en bekenden. Maar nu zit ik nog binnen en gebruik de computer om in contact te blijven. Er zijn meer mensen die dat doen.

In de krant las ik het volgende bericht:

D66 heeft dinsdag zijn programma voor de verkiezingen van het Europees Parlement in tien 'tweets' op Twitter gepresenteerd. D66 is naar eigen zeggen de eerste Nederlandse partij die dit doet. Via Twitter kunnen internetgebruikers meteen reageren op de programmapunten. Volgens Marietje Schaake, nummer 3 op de D66-lijst, is deze aanpak bedoeld voor mensen die geen tijd hebben hele verkiezingsprogramma's door te spitten. ''Iedereen heeft tijd voor tien tweets.''
Benieuwd? -> kijk hier op de site en ontdek ook de andere netwerken die D66 gebruikt.

In de mailbox zat dit mailtje van mijn dochter:

Hey allemaal!Ik ben nu net een tijdje bezig met een blog. Zouden jullie eens willen lezen? En vergeet niet om het soms te volgen.. Dan weet je wat ik meemaak! Misschien wel leuk. En nog een tip: begin helemaal onderaan. Dat is het 1e bericht namelijk :P
Benieuwd? ->Kijk op: http://mariska-blog.blogspot.com/ en ontdek meer.

Mooie voorbeelden van de bijdrage die computers leveren aan de kennisdeling en taalontwikkeling.